وقتی احمد مطر درباره ی سید حسن نصرا... شعر حماسی گفت و او را ستایش کرد

زیاد تعجب نکردم زیرا چندی پیش نیز رضا براهنی آنچنان عریان از نهضت هویت

خواهی آذربایجان حمایت کرد که به ترک بودن خویش شک کردم.

از مطالعات سیاسی چیزی نصیبمان نمیشود چون هر کس حرف خودش را میزند و

شبیه دعواهای شبه روشن فکرانی است که هر کدام فکر میکنند (دیگه آخرشه)

سید و سردار عزیز(سید مهدی موسوی و سردار شمس آوری)

آیا وقتی که در مورد آذربایجان و جنگ اسراییل و لبنان اظهار نظر می کردید احساس

نکردید شاید وارد شدن در عرصه ی سیاست که مثل فوتبال رنگی است دل عده ی

زیادی را بدرد آورد

آقای موسوی عزیز

فکر میکنید از اظهار نظر سطحی تان در مورد نهضت آذربایجان چقدر به جیبتان

رفت که حالا این همه حساسیت را علیه خودتان بر انگیخته اید (البته همه ی مخالفان

شما ترک نیستند) . میتوان حدس زد که شما چیزی نوشتید که نوشته باشید و همین

دوستانه عرض کنم آیینه وار فکر نکردید این غرور سرشارتان  بود که به خود اجازه

دادید و می دهید  چنین آسان بنویسید که نوشته باشید.

سردار عزیز

تورا با یهودیان چه صنمی مخالف جنگ شدی که مخالفت کرده باشی میدانم با

حرفهایم مخالفی ولی از حمایت یهودیان چه سودی کردی که اینهمه جبهه گیری ها از

جاهای رسمی و غیر رسمی نثارت میشود

و شهرام عزیز

میدانم از کلمه ی عزیز زیاد استفاده کردم ایراد وزنی هم دارم(6 کیلو) . از اینکه سینه

ای گشاد و دلی بزرگ داری بر خود فرض دارم که تشکر کنم . خواندن غزلهای فرم

روایی پست مدرن و یا ....... آنقدر برایم لذت بخش است که تنفس در فضای مسموم

مجازی را برایم میسر می سازد.

در جامعه ای زندگی می کنیم که قهرمان شدن بهای گزافی دارد چه کسی فکر میکرد

تختی خود کشی کند و علی دایی مفتضح شود رسول خادم شهریار شاملو

ایرانی عادت کرده است که یک روز کسی را به عرش اعلا ببرد و فردایش با مخ

بکوبدش زمین(مثل شعر شهرام). مزه ی قهرمان شدن را در اشل کوچک چشیدیم و با

سلام صلوات شدیم نماینده ی دانشجویان متحصن برای مذاکره با رییس روسا علاوه

بر تبعید از همان دانشجویان در دادگاه شکایت کرده اند که((فلانی نظم دانشگاه دسته

گل ما را به هم ریخته ما که حواسمان به درس و مشق بود (بخوانید دختر های

محوطه) امین و سردار ما را اغفال کردند که علیه آقای ... شعار دهیم))

دوستان عزیز

شما را خودی دانستم  و بی تعارف گفتم از گله مندی هایم. عزیزان معروف شدن به

هر قیمتی مجال زایش و تفکر را میگیرد . هیچ دوست ندارم آخر این نامه را با

امیدوارم که ....    تمام کنم . امید بس مقدس و دست نیافتنی است که به دورش نرده

کشیده اند

دوستان عزیزم

شما در ایران زندگی می کنید ولی ثابت کنید فرا ایرانی فکر میکنید

                              25/5/85   م.ا.پ(گرگ)